Whistler

Pfoe, hoe leg je aan iemand die dit nog nooit gezien heeft uit hoe deze ervaring voelt?!

Nee dat lukt niet, je kunt alleen vertellen wat je gezien heeft en proberen uit te leggen hoe nietig je je voelt tussen de indrukwekkende bergen,prachtige meren en wonderschone natuur.

Ieder die je hier spreekt vanuit een land waarvandaan ze zijn geemigreerd, zegt dat ze van zijn levensdagen niet meer terug willen.

Vanmorgen in bed, besloten we om toch vandaag de trip naar Whistler te maken omdat het morgen kans op een bui aanwezig is en wij Nederlanders vertrouwen het weerbericht.

Dus opstaan, ontbijten en vertrekken.

Op de weg naar Whistler, zagen we op een bord dat er een waterval te zien was, dus eerst afgeslagen en de camper geparkeerd, om vervolgens naar de waterval te wandelen die zo'n kilometer verderop lag.Brandywine Falls

Mooie foto's gemaakt maar toen moest ik nodig jeweet wel,dus om me heen gekeken en broek laten zakken.

Ineens had ik een toeschouwer,gelukkig was dit een eekhoorn dus schaamte was er niet echt.

Hij kwam aardig dichtbij,waarop ik vervolgens zei 'als ik hier gestaan had met mijn camera was je allang al verdwenen geweest,durf je wel 'en volgens mij begreep hij me ook nog want de blik in zijn ogen was er een van nananananana.

Terug in de camper verder op route naar Whistler, dit ging op sommige plekken wat trager omdat er nog aan de weg gewerkt wordt ivm de Olympische spelen.

Buiten het centrum is een groot parkeerterrein waar je Allle van auto's groot en klein GRATIS !!!!!!!,kunt parkerendaar kunnen ze in Nederland nog wat van leren.

Vervolgens te voet naar het centrum (omhoog dat wel) en daar konden we alle info vinden over de kabelbanen.

Al gauw vonden we de ticketstands en gingen in de rij staan voor de kaartjes van de peak to peak.

Daarna naar de andere wachtrij voor de gondels , op de foto zie je dat er ook moutainbikers in de gondels gaan, gewoon je fiets op z'n achterwiel rechtop erin en dan passen er drie in.

Deze gasten gaan van bijna 2 km hoogte via een trail, met een bloedvaart naar beneden, uiteraard gebeuren er aardig wat ongelukken maar dat zal de kick wel zijn.

Boven aangekomen (Whistlermountain 2.115 m hoog)) was het uitzicht adembenemend en het viel ons eigenlijk op dat het met de kou ook best wel meeviel.

Na een flink stuk gewandeld te hebben gingen we terug naar de andere kabelbaan die ons naar de volgende peak zou brengen.(Blackcomb mountain 1.860 hoog)

Ik zweer je ,de grizzly's zijn op vakantie,ik heb heeeeeeeel goed opgelet met de camera in de aanslag maar tot op heden hebben we nog geen geluk gehad er een te zien.

Ook hier wederom een adembenemend uitzicht, je kunt het gewoon niet uitleggen,het is zo indrukwekkend mooi, ik kan er uren blijven kijken.

Maar op een gegeven moment moet je toch terug, de laatste gondel naar beneden gaat om vijf uur.

Op de terugweg nog even op het Alice lake National parc campground gekeken en misschien willen de Vergeclan daar na morgennacht liever verblijven maar dat zien we allemaal morgen wel.

Nu heb ik heerlijk luxe gedoucht (dat is weer een voordeel van een iets duurder park denk ik) en nu ga ik eten maken en daarna niets meer.

117 km gereden

dezelfde Campground

Campground zoektocht

De nachten zijn al koud,alleen hieraan kun je merken dat we naar de winter toegaan.

Vandaag was het warm 26 tot 28 graden,gelukkig voor mij word het vanaf morgen een voor mij aangename temperatuur van 24 die erna terugzakt naar ongeveer 20/21 graden.

Vanmorgen in de camper was het koud,je ervaart dat het dan in de camper kouder is dan buiten.

Het fijne van gisteravond niet hebben kunnen inschrijven, was dat we hier toch niet wilde blijven, het RV camp, ligt te dicht tegen de hyw 99 en er loopt aan de overkant ook een railtrack, aangezien het hier normaal is om bij ieder overgang de hoorn te schallen,was dit ook niet zo leuk s'morgens vroeg.

Dus wilde we betalen en vertrekken,maar eenmaal aangekomen bij het kantoor bleek deze tot een uur s'middags gesloten.

De dame kwam om even voor half twee aan kakken maar gelukkig was ze er zo ontdaan over dat we niet hoefde te betalen voor de nacht.

Dus hoppa vertrekken, op internet had ik al een ander gevonden, zo'n 18 kilometer ten oosten van Squamisch, dit bleek een weg vol gaten en bij aankomst bleek ook nog eens dat het een armzalige boel was en niet de fijne campingground waar ze mee adverteerde.

Hun idee van Toiletruimte was een verplaatsbaar toilet,maar hij stond wel bij het strandje met prachtig zand,ja doei dan ga ik wel op een parkeerplaats staan die kost geen 30 dollar per nacht.

Dus terug naar het centrum en naar het infocenter om te kijken of we raad konden krijgen.

Nog een Nederlands stel daar een plezier kunnen doen met tips voor VI en toen naar de Eagle Vista Campground.

Daar zijn we nu en het is een dure (voor canadees begrip) maar schone mooie ruime Campingground.

Voor Ger hebben we een visvergunning gekocht,(hij wist niet hoe duur dit was , ik wel) zodat hij de komende acht dagen in ieder geval legaal kan vissen.

Van hieruit kunnen we zat dingen doen maar morgen even niet.

gereden 68 km

Campingground Eagle Vista Campground

wat gaan we doen?!

Vanmorgen werden we weer wakker met een prachtig uitzicht over het water.

Tijdens het ontbijt werd de kaart erbij gepakt en gingen we kijken wat we eigenlijk nog wilde doen.

We wilde allebei hetzelfde,de laatste week relaxed doorbrengen met nog wat bezienswaardigheden,maar het liefst vanuit een centrale Campground, met comfort van een full hook-up zodat we de keus hadden van, gaan we hier douchen of in de washroom en hetzelfde geldt eigenlijk voor die grote boodschap,plus zonder nadenken van alles gebruik maken is dan ook wel fijn.

We hebben op internet twee Campgrounds gevonden, die we mooi vinden en we gaan eerst eens kijken hoe Dryden Creek is.

Dus alles afhaken en we vertrokken richting de eerste Ferry, deze was maar 14 km rijden dus dat was een eitje.

Om 10.45 arriveerde we bij de ferry in Saltery Bay en werden een plaats in lane 15 toegewezen.

Het verbaasd mij toch iedere keer weer (tot genoegen), hoe sociaal en makkelijk de meeste Canadezen contact maken met je.

Ook deze keer werden we weer aangesproken door een man die voor ons stond en die van ons wilde weten hoe het huren van deze Camper beviel en hoe cool hij het toch vond,dat je het gemak had van je hele huishouding(kje) bij je hebben.

Deze overtocht duurde vijftig minuten en daarna moesten we nog doorrijden (83km) om door bergachtig gebied op tijd te zijn voor de volgende ferry bij Langdale die ons naar Horse shoe bay zou brengen.

Niet dat de sunshinecoast niet fantastish mooi is,maar Ger wil deze laatste week toch echt wel eens vissen en gelijk heeft hij.

De eerste 8 dagen leefde we erg op een tijdsschema en dat willen we de laatste week absoluut niet meer.

Rond 16.30 waren we van de ferry af en reden we richting Sqamisch,maar een kleine 28 km te gaan en onderweg hebben we nog wat boodschappen aangevuld,brood,frisdrank en vlees.

Daarna op naar RV park Dryden Creek, de aantrekkelijkste op internet, bij aankomst viel wel tegen dat het park direct aan de Hgw 99 ligt maar eerst slapen en dan oordelen.

De plek ziet er zo op het eerste oog goed uit,we zijn moe en willen eten en relaxen dus, installeren en klaar.

Gereden 157 km

Verblijf : Dryden Creek Rv Park

Wat een temperatuur

Vanmorgen om tien uur ons bedje uit gekomen,dit was best moeilijk aangezien we de gordijnen aan de achterkant open hadden gedaan en niet genoeg van het uitzicht konden krijgen.

De was hangt en de rest zit in de droger,dus dat is ook weer lekker.

Na mijn douche en ontbijt,ben ik via de trap achter ons naar het strand gegaan, nu is dit geen zandstrand maar je kunt er wel heerlijk wandelen en schelpen zoeken.

Het kabbelende water ,de krekels en een af en toe passerende auto is alles wat je hoort en op het eiland aan de overkant (Texada) hoor je af en toe wat geluiden die volgens mij van de graniet afgravingen afkomstig zijn.

Vandaag dus maar een kort bericht omdatde rest van deze dag er een van lezen en luieren wordt.

Morgen trekken we weer verder richting de volgende Ferry, misschien wel twee,we zien wel hoe het gaat.

Gereden 0 km

Verblijf , dezelfde campground.

Op het vaste land

Vandaag begonnen we rustig aan en na het ontbijt hebben we nog een paar foto's gemaakt van Simone en Steve hun huis om vervolgens nog een kopje koffie binnen te gaan drinken.

We wilde niet te lang blijven hangen want ze waren een vloer aan het leggen en dan weet je dat ze dit af willen maken.

Simone,je bent een schat en ik meende echt wat ik zei, dus onthoud dit alsjeblieft, jullie beide bedankt voor jullie gastvrijheid en ik hoop je weer te zien in de toekomst.

Onderweg hebben we nog bij een kunstenaar gekeken die meest prachtige bruikbare kunstvoorwerpen maakt van aangespoeld (driftwood) hout en ook mooie potterie maakt.

Daarna rustig richting Ferry in Comox waar we rond tien voor twaalf aan kwamen.

De volgende ferry ging pas om kwart over drie dus Ger ging even wandelen en schelpen zoeken .

Ik besloot de slaapzakken over de spiegels te luchten te hangen en een schoon laken op ons bed te doen.

Daarna heb ik mijn campingstoel voor de camper gezet en ben half in het zonnetje verder gegaan in mijn boek die vandaag uit moet.

De overtocht verliep weer soepel,het was prachtig zonnig weer en Powell River lonkte in de verte.

Na het afmeren vertrokken we op zoek naar een camping richting Vancouver en zijn nu belandt op een campground pal aan de zee met uitzicht over het water genaamd Malaspina met nog een eiland tussen ons en Vancouver Island waar ik de naam niet van weet.

Deze Campground wordt Garnet Rock a little piece of paradise genoemd de website is http://garnetrockrv.com en is werkelijk zijn naam waard.

hier blijven we twee nachten voor we verder afzakken richting Squamisch,lekker genieten van de zomer die weer terug is.

Gereden 149 km

verblijf zie hierboven.

Whale watching

Daar zijn we weer, gisteren heb ik een dag overgeslagen met schrijven, we kwamen pas om een uur of zeven terug bij het huis van Simone en waren allebei bekaf.

Maar om bij het begin te beginnen, na een gezellige avond met Simone, waren we een beetje bang om ons te verslapen en kregen een wekker mee.

Die ging om kwart voor acht af maar Ger had hem niet nodig, vanwege zijn angst om zich te verslapen , lag hij al vanaf half zes wakker.

We vertrokken om half negen voor een stevige rit naar Campbell River waar we de Whalwatching tocht bij Hurricane Jack hadden geboekt. hurricanejackadventures.com/

Maar in eerste instantie namen we een verkeerde afslag en dat koste tien minuten vertraging waardoor we in de knel kwamen met de tijd,inplaats van twart voor tien zoals gevraagd aanwezig zijn, holde ik om vijf voor tien het dok op en toen moest Ger nog komen.

Maar de canadees is vriendelijk en wuift het telaat zijn lacherig weg met de woorden 'we zijn blij dat je het toch nog gered hebt'.

We moesten ons nog wel even in onze pakken hijsen,maar toen konden we aan boord.

Dit was samen met nog een stel mensen met twee kinderen die drie jaar geleden geemigreerd waren vanuit Nederland en twee Nederlanders die bij hun op bezoek waren.

Na een rustig uit varen vanuit de Haven,spoot de Zodiac vervolgens weg het water op.

Nu dachten wij dat een zodiac niet zo comfortabel zou zijn,maar niets is minder waar en we genoten van het scheuren over het water.

Na ongeveer een uur varen,zakte de snelheid af en vermelde Jack ons dat er om de bocht een Hunpbackwhale aan het eten was in een school haring.

En zowaar om de hoek signaleerde wij hem ook allemaal,nu wil ik niet arrogant klinken maar de eerst ontmoeting bij Port Alberni maakte meer indruk en waarschijnlijk kwam dit omdat die aan het spelen waren en deze Humpback kwam boven voor lucht en dook direct weer op zijn voedsel af.

Daarna maakte Jack rechtsom keer want een stuk terug was een groep Orka's gesignaleerd en daar wilde hij voor de lunch eerst naartoe en na de lunchzou er op een andere plek nog een tweetal Orka's te bewonderen zijn.

Het was Fantastisch, we hadden ze vlak langs de boot en Jack had een microfoon in het water gehangen , dus we konden ze ook nog prachtig horen.

Helaas hebben er zich geen beren of baldeagle's vertoond maar we hebben buiten de orka's en humpbackwhales, ook een paar grote groepen dolfijnen, porpois(kleine dolfijnsoort) zeehonden en zeeleeuwen mogen aanschouwen.

De lunch werd geserveerd op het Stuart eiland waar tegenover op een ander eiland een 1500 dollar per nacht resort zat.

Twee weken ervoor was in een twirl (draaikok) nog een man tijdens vissen overboord geslagen om dat de bestuurder van de boot te hard in de twirl dook met de boot terwijl er twee mannen stonden te vissen.

De ene man klapte tegen de ander ,die vervolgens overboord sloeg, tot de dag van vandaag is hij nog niet terug gevonden.

Om even na vijf waren we weer terug bij de haven,viel Ikke door het veel te grote pak nog even op mijn plaat,maar konden vervolgens weer terug naar de camper.

Vervolgens naar Simone terug en aangezien die ook een zware dag had gehad,rolde we om even voor tien ons campertje in en gingen we niet veel later rozig slapen.

Gereden 112 km

Verblijf Tuin Simone & Steve

We zijn bij Simone

Vanmorgen, werden weer wakker en gelukkig was het droog,maar we wisten nog niet zo goed of we al zin om iets te gaan doen.

We hebben in ieder geval met Simone afgesproken om vanmiddag om een uur of vier bij haar te komen.

We blijven met de camper op hun grond staan en zaterdagochtend direct terug naa Campbell river voor de Whalewatch.

Rond een uur of één vertrokken we van de Campground , op zoek naar Elk falls, een waterval die we niet moesten missen.

We hebben veel gezien en rondgereden, maar de watervallen niet gevonden.

Via een omweg (ook mooi hoor)door het park , kwamen we uit in Cambell River en besloten we naar de pier te rijden alvorens af te zakken richting Simone.

Rond half vijf arriveerde we bij haar en vanaf het moment van binnenkomst was het alsof we haar al jaren kennen , ik blijf dit soort contacten altijd heel bijzonder vinden.

Na een gezellig maal en lekker verhalen uitwisselen gaan we zo naar onze Camper , ik ben moe en ga mijn bedje in.

Tot morgen allemaal,ik hoop heel veel meegemaakt te hebben op de Whale toer.

gereden 93 km

Verblijf Tuin Simone& Steve

Het is over met de zomer

Lieve lieve Davey, ik heb aan opa gevraagd of hij de foto van jou (hihi) auto erop wil zetten en dat gaat hij zo direct doen als ik klaar ben met schrijven.

Je kan dan ook de grote bomen zien waar opa en nonna zijn geweest,ze zijn heeeeeeeeel hoog en je kunt je armen er niet omheen doen , zo dik.

Wij vonden jullie berichtje zoooooooooooo leuk, we missen jullie wel maar gelukkig heb ik jullie foto bij me en dat maakt mij dan een beetje minder verdrietig, niet vergeten he, opa en nonna houden heeeel veel van jullie.

Vanmorgen was het droog en we zijn best wel laat opgestaan voor ons vakantie doen tot zover.

Half tien stonden we op om te ontbijten, vervolgens heb ik mijn boek uitgelezen en daarna een flinke wandeling gemaakt.

Bij terugkomst heb ik een praatje gemaakt met de Campground beheerder mede omdat ik wilde weten welke Walewatchvaarder we het beste konden nemen.

Eerst begon hij een heel verhaal over de hoeveelheid Nederlanders en Duitsers die bij hem waren geweest.

Vorig jaar stonden de Duitsers op de eerste plaats maar dit jaar zijn er meer Nederlanders geweest.

Daarna zijn we met de aanwijzingen van Annie op zoek gegaan naar het huis van Simone Mynen.

Annie stuurde ons naar het huis van een vanuit Afrika geemigreerde Tjech,en aangezien de mensen hier heel vriendelijk en behulpzaam zijn belde hij voor mij naar Simone.

Die blijkt een uur terug richting Comox te wonen en dat zagen we voor vandaag niet meer zo zitten,om te gaan.

We gaan nu via email afspreken voor morgen denk ik want voor zaterdag hebben we geboekt bij Whalewatcher Hurricane Jack.

Dit word een tocht van zes uur met een Zodiac, dit word dus met de boot richting Telegraph cove inplaats van 268 km rijden.

Vandaag was dit maar 32 km, en we zijn net op tijd terug , want het is over met het droge weer.

Jippie, lekker knus in ons huisje op wielen met chocolademelk en mijn nieuwe boek.

tot morgen maar weer.

gereden 36 km

Parkside Campground